Dit seizoen

BOON BEST

Het nieuwe theaterprogramma.
Na een relatief rustige periode is het weer tijd om los te gaan: achter de microfoon en zingen jij, Boon! Zo kennen we haar weer, de lange slungelvrouw met haar rode accordeon. Boon gaat basic, en Boon is Best, met naast haar Michel Lamers op saxofoon en klarinet. Nieuwe composities en liedteksten, nieuwe bundel, knalgroen gifrood! Haar teksten: de charme van de eenvoud, en het venijn zit in de staart. In BOON BEST laat Marijke Boon zien dat haar nieuwe werk er niet om liegt en haar ‘klassiekers’ nog steeds actueel zijn. Ze stelt zich de vraag: wat is er mooier dan de liefde, en haalt in de pauze het antwoord op bij de toeschouwers, om dit vervolgens in een super-love-song te vertolken. Ze houdt van schapen en design, en weet deze twee op verrassende wijze te combineren. Met haar bijzondere kijk op het alledaagse, hilarisch, kritisch en gevoel voor understatement weet ze te prikkelen en te amuseren. Van de eeuwige liefde tot afbreekbaar plastic, alles wordt onder de loep gelegd en vakkundig betast, besnuffeld en bezongen.
Marijke Boon: tekst, zang, accordeon
Michel Lamers: klarinet, saxofoon

Eindregie: Ton Offerman
Lichtontwerp: Hans Krepel
Decor en grafische vormgeving : Marijke Boon
Techniek en scènefoto's: Rik Scholten

Periode: september t/m december 2010, reprise oktober / november 2011
www.hummelinckstuurman.nl

Kunstenaars van De MobieleLiedkraam

kunstenaars & lied
Karel Appel        Kunst biedt Troost
Eugène Brands     Voor 60+sers!
Carla Dekker           Jurk met Rozen
Sam Drukker             Fryslân Tango
Koen Ebeling-Koning Een Smartlap
Ina Hogen Esch            Dahlia's song
Raph de Haas    Rode spa Witte wijn
Marleen Felius               Koeblues
Klaas Gubbels                    De speld
Marja Jansen               Sven Kramer
Simone de Jong Hella Jongerius
Charlotte Mutsaers   Een plant te zijn
Hester Oerlemans
             Lied van de werkende vrouw
Eddy Sikma          Scherven aan Zee
Marjo van Soest            Marie Oublie
Robert Vorstman
                       Kleine Recycling Song
Gineke Zikken        Schapenblues

Archief

Zangduo De Boli's

Zangduo De Boli’s 1979 - 1983
Zomaar schijnen ze op te duiken, de lange vrouw in haar korte rose coctailjurkje, en de kleinde man in zijn iets te grote pak. Hij speelt triangel, zij beroert de toetsen van haar rode accordeon.

Marijke Boon en Stef van der Linden gaven Het Levenslied een geheel nieuwe invulling. Met eigen teksten vol humor en leed, een raadselachtige onderlinge verhouding en een kritische blik traden ze op. In café’s en theaters, op straat en bij poëzie- en folkfestivals, manifestaties en demonstraties.

Liever Gladiolen

De eerste solovoorstelling van Marijke Boon. Ze schreef dertien levensliederen en vroeg evenveel kunstenaars een schilderij bij een lied te maken. Bekende kunstenaars als Klaas Gubbels, J.H. Moesman en Charlotte Mutsears verleenden hun medewerking. In Liever Gladiolen speelde Boon twee zussen: Cor en Martha. Cor presenteerde het programma, liet het publiek ‘op titel’ kiezen en plaatste de schilderijen in de ‘moederlijst’, Martha zong de bijbehorende liederen. Per voorstelling werden negen van de dertien schilderijen getoond, ‘dan komt u nog eens kijken’.

Première 28, 29 en 30 november 1985, theater ‘t Hoogt te Utrecht
Dernière 25 en 26 februari 1987, dezelfde lokatie.

Een jurk met rozen

Een jurk met rozen
‘Als een standbeeld dat geen sokkel heeft om boven haar omgeving uit te komen staat Marijke Boon vrijwel roerloos tegenover het publiek. Een hooggesloten zwarte jurk, rode schoenen, een rode accordeon, de Zangeres zonder Naam voor gevorderden’ schreef De Volkskrant 15 april 1988. In Een jurk met rozen deed ook de poëzie van Boon haar intrede, geschreven in een dun schriftje dat aan haar accordeon bungelde. In de pauze verzamelde ze gedichtjes bij het publiek, gemaakt volgens het kwatrijn Ik loop door de stad, ik kijk naar de grond, daar ligt een riem, maar waar is de hond. Gekleed in een fleurige oranjebestrikte jurk vonden de ‘publieke gedichten’ na de pauze hun plek tussen de smartelijk liederen.
Haar optreden tijdens De Cabaretmarathon, 31 mei ‘87 te Rotterdam, Luxor, leverde Marijke Boon in éen zachte klap een grote schare fans op.

Gespeeld van maart 1987 t.m. juni 1989.

Vandaar dat ik ween

Vandaar dat ik ween
solovoorstelling 1991 - 1994
Marijke Boon, ‘de kroonprinses van het levenslied’.

Omdat zij het zingen niet kon laten, nam Marijke Boon wederom de pen ter hand, schreef nieuwe kwellende liederen. Als immer liet ze zich inspireren door het kleinleed in de wereld: de hunkering naar liefde, een puur zijden blues en moeite van mannen om ‘het spijt me’ te zeggen. Ook ging ze, met achter haar Hollands’ vlag, internationaal met het chanson Les Poires Frites (de gebakken peren) en I’m so ugly’.

Vandaar dat ik ween de Luxe met vijfmansorkest vond plaats in november / december 1993. Van de Luxe-uitvoering is een cd gemaakt.

Vogelkijken voor beginners

Marijke Boon en Harry Piekema
Cursus : Oerolfestival 1993 / De Parade 1994

Avondvullende voorstelling Vogelkijken voor beginners

Zangeres, schrijfster, cabaretière... Marijke Boon was het liefst een vogel geworden. In haar eerdere voorstellingen vormden de (levens)liederen de hoofdmaaltijd. Dit keer stonden haar korte verhalen, uit de bundel Flamingo, flamingo centraal. Ze nam de toeschouwer mee bij haar eerste parachutesprong, verhaalde van katers en kraanvogels. Vederlicht zwenkte ze tussen inprovisatie en tekst, met achter zich de geschilderde zee. Bescheiden werd ze bijgestaan door cursusmodel Hein Broek, gespeeld door Harry Piekema. Zelf transformeerde Boon halverwege de voorstelling naar feministisch ornithologe Suus van der Vlist. Samen onderwezen zij het vogelkijken in drie leerzame fases, met als laatste ultime stap: zelf een vogel worden.

Première 17 / 18 oktober 1995, Blauwe Zaal Utrecht
dernière 19 t.m. 21 december 1996, Huis aan de Werf Utrecht.

Een andere jurk

Paradevoorstelling zomer 1995,
waarbij het publiek kon kiezen tussen een verhaal, een lied, een gedicht of een andere jurk.
Alles van en door Marijke Boon.

One Man Show

One Man Show
1997 - 1999
In de One Man Show verplaatste Marijke Boon zich, voor de pauze, met snor, pak en drumstel, letterlijk in de Man. De kleurige jurken maakten plaats voor zwart-wit, de accordeon parelgrijs. Met songs vol whisky, sigaren en tranen, maar ook ‘Geprobeerd een hitje te schrijven’.
Na de pauze transformeerde ze met het prachtnummer De Travestiet naar zichzelf. Ze beschreef op hilarische wijze de binnenzijde van de vrouw, ‘met kanten draperieën, her en der verspreide rode bankstellen en vrouwtjes met emmertjes en bezems, die zongen: wij zijn zelfreinigend’.

zomer 1997
Korte voorstelling Klein Bonheur Festival, Parade Den Haag / Utrecht / Amsterdam.

Vanaf april 1998 avondvullend,
premiere 11 november ‘98 te Utrecht, Blauwe Zaal Schouwburg.
Laatste voorstelling te Hoofddorp, 15 december 1999

Boon Zingt Komkommer

Boon Zingt Komkommer
2000 - 2001
Marijke Boon & band: cello, klarinet/sax, piano, bas.

In deze voorstellling koos Marijke Boon, schrijfster van het hedendaagse levenslied en voormalig kroonprinses, definitief voor het bestaan van zangeres. Singersongwriter. Chanteuse. Met plezier en venijn slingerde ze haar teksten de (grote) zalen in. Bijgestaan door vier voortreffelijke muzikanten. Achter hen wapperde de driekleur. In de pauze konden de toeschouwers bellen naar haar GSM (toen nèt algemeen goed) voor een verzoeknummer uit haar repertoire. Gouwe ouwen als ‘Limburg’, ‘De blues’, ‘Het haardvuur’ en ‘Een jurk met rozen’. Na de pauze werden deze in bijbehorende kleding ten gehore gebracht. Het was een klein muzikaal spektakel met liederen uit de One Man Show, aangevuld met nieuwe songs en gelegenheidsgedichten:

Koninginnedag

Markt met oude ambachten
in’t nieuwe city-center.
Stoelenmatten, volksdansgroep,
alsook een potloodventer.

Komt allen.

De songs uit deze voorstelling staan op de gelijknamige cd.

Een echte appel

EEN ECHTE APPEL

De Parade 2001, Broadway op Texel 2002 , Terschelling/Ameland 2006, Overal en nergens 2010

Een kort onderhoudend programma met kunstquiz, songs en schilderijen. Boon borduurt voort op haar specialiteit:
het combineren van kleinkunst en beeldende kunst.

Jeugdtheater

De Bruine Boon
werd opgericht in 1977

Jeugdtheatergroep De Bruine Boon maakte voorstellingen voor kinderen waarin toneel werd gecombineerd met poppenspel en beeldende kunst. Marijke Boon schreef de teksten en muziek.

Voorstellingen:

Lijsten of hè gat een gat
spelers: Marijke Boon, Maud Stegenga en Stef van der Linden
premiere in het Dordrechts Museum, 12 november 1977

Boontjes denkt na
Marijke Boon, Maud Stegenga en Stef van der Linden,
1979 - 1980

Voor meer kleur!
Marijke Boon en Stef van der Linden
premiere 20 - 21 oktober 1982 theater ‘t Hoogt te Utrecht

Rood Kannetje Groene Fles
Marijke Boon en Stef van der Linden
1991 - 1993

Ze schreef Een zee van water voor Huis a.d.Amstel 1989.
en voor Stichting Buffo het libretto voor Hedenavond: Bas Barotti!1996

Groote Zaagbek

Groote Zaagbek
2003 - 2006 Marijke Boon en
Michel Lamers, klarinet / saxofoon

In GROOTE ZAAGBEK ging Marijke Boon op stap met spuitbus, schaar en accordeon. Ze danste met een stapel kistjes en een grote rol stof het podium op en creëerde daar met verf en meters katoen haar boudoir. Ze zong de blues, tangoode een boek in bes, met Michel Lamers op saxofoon vertolkte ze hartverscheurend haar ‘Natte Sneeuw’. Ze maakte van haar hand een pop, inclusief een klassieke popsong - van De Boli’s. Het decordoek werd aan het eind van iedere avond per opbod verkocht.
De Groote Zaagbek van Boon was, behalve een tekening uit 1668, een poëtische en persoonlijke voorstelling van een eigenzinnig zangeres.

Eerste try-out 26 september 2003,
première 20 / 21 november Blauwe Zaal Stadsschouwburg Utrecht
Dernière in theater Kikker te Utrecht, 24 januari 2006.